Blogs

Vrienden voor het leven

De afgelopen jaren ben ik erachter gekomen dat je een goede vriend/vriendin niet zomaar voor lief moet nemen. Als ik met iemand een goede klik had of gezellig mee kon chillen, dan gaf ik dat gelijk de stempel “vriendin.” Terwijl de harde waarheid leert, dat het niet gelijk vriendschap hoeft te zijn.

Iemand kan de ene dag met je lachen en chillen en de andere dag zo je de rug toe keren. Waar is de vriendschap dan? Het klinkt cliché, maar in mijn dieptepunten heb ik ware vriendschap leren kennen. Degene die er dan ook echt voor me klaar staan in verschillende opzichten i call a friend. En als dezelfde persoon er nog voor me is en samen mijn blijdschap deelt wanneer alles voorspoedig gaat, i call a friend.

Maar ook als er even niets gebeurt in mijn leven en die persoon er nog voor me is i call a friend. Zelf ben ik ook bewuster gaan nadenken over wat voor vriendin ik ben. Ik heb ook mijn flaws, maar zolang ik ruimte laat voor groei en verbetering zit ik op de juiste weg.

Ik ben een persoon die graag een luisterend oor biedt en graag de andere bemoedigd en helpt. En daar is ook wel eens misbruik van gemaakt in het verleden. Wanneer ze het moeilijk had wist ze mij te vinden, maar wanneer het goed ging werd ik aan de kant gezet. Ik heb het geweten! Ik heb geleerd om te onderscheiden wie echt een vriendschap relatie wilt opbouwen en degene die je gewoon als een tijdelijk iets ziet. Verder is het ook zo dat er bepaalde vriendschappen zijn die maar voor een bepaald seizoen in je leven goed is. En dat het later vervaagd of helemaal niet meer is. Ik heb geleerd daar vrede mee te hebben en het los te laten. En ik denk dat het zo je lifetime doorgaat. Er komen mensen in je leven voor een bepaalde tijd en dat is dan goed. En er zijn vriendschappen die er voor altijd zullen zijn. Maar je hebt ook vriendschappen waarvan de band een periode goed is en een andere periode minder goed. Maar dat de vriendschap wel staande houdt.

Ik vind vriendschap erg belangrijk in mijn leven, het is erg gezond voor de mens, of je een partner hebt of niet. Natuurlijk als je een partner hebt is dat je beste vriendschap en dat hoort ook de fundament te zijn van je relatie vind ik! Maar daarbuiten is het ook belangrijk om beide andere vriendschappen te hebben. Ik heb ervoor gekozen om me niet teveel te mengen in verschillende vriendschappen. Dat vraagt teveel energie en daarnaast is het negen van de tien keer niet echt. Ik heb leren onderscheiden wat ware vriendschap is en daar steek ik ook me tijd en energie in. Al zijn het er twee of drie, i am good.

Ik heb hieronder wat definities van vriendschap opgezocht en vul het aan met mijn eigen mening over dat punt:

Vriendschap betekent dat je bekend bent met de persoonlijkheid van een ander. Klopt! Als je iemand niet goed kent kan je die persoon geen vriend/vriendin noemen.

Vrienden hebben vaak dezelfde voorkeuren, smaken, interesses, doelen en passies.Met de nadruk op VAAK, je kan een goede vriend hebben die totaal andere interesses heeft of passies. Maar dat je degene gewoon support daarin en zo ook jullie vriendschap in stand houdt, omdat jullie op andere gebieden wel goed klikken.

Wederzijdse verlangen naar kameraadschap.Hoe teleurstellend is het als je erachter komt dat iemand waarvan je dacht een vriend(in) te zijn, jou totaal niet zag als een vriend(in). Maar een ‘kennis’ of andersom. Ik heb het andersom wel een keer mee gemaakt. Ik was voor iemand echt een vriendin maar voor mij was die persoon niet een echte vriendin. Degene had minimale interesse in mijn leven en in als mij persoon. Alles draaide om haar, ken je dat? Maar ik vond dat lastig aan te geven. En daarnaast merk je al snel dat het contact minder wordt, omdat het op een gegeven moment alleen maar eenrichtingsverkeer wordt.

Ware vriendschap heeft met acties te maken: iets voor een ander doen terwijl je er niets voor terug hoeft te krijgen; het met elkaar delen van gedachten en gevoelens zonder bang te hoeven zijn voor veroordeling of negatieve kritiek.Yass! Dit is mijn favoriete definitie, een ware vriend bouwt op en breekt niet af. Een ware vriend geeft je een goed gevoel en niet een naar gevoel. Je kan jezelf zijn zonder oordeel, je vertrouwt die persoon en is loyaal aan jou en jij aan de persoon.

Als je dit zo leest lijkt het wel tools voor een liefdesrelatie! Maar zo zie je ook maar weer dat je liefdesrelatie gebaseerd moet zijn op een hechte vriendschap! Zo hou je het vol anders wordt het zwaar.

Hier wil ik het bij laten, ik hoop dat je hier wat aan hebt en je gaat nadenken over de “vriendschapen” in je leven.

Ciao!!

bronvermelding definities vriendschap : allaboutGod.com

Laatste blog van 2018

2018 was een jaar voor mij met veel lessen over mezelf. Met vraagstukken zoals: wat wil ik, wat kan ik, waar sta ik en waar ga ik naar toe. Ik heb bewust bij deze punten stil gestaan. Niet altijd omdat ik dat graag wilde, maar vooral omdat ik me bevond in verschillende situaties, waardoor ik ertoe gedwongen werd om erbij stil te staan. Hierdoor ben ik gegroeid als mens en daar ben ik dankbaar voor. Dezelfde punten neem ik mee naar 2019, omdat het me helpt doelgericht bezig te zijn. Ik weet nog steeds niet altijd wat ik wil of wat ik kan, maar ik geloof dat het een ongoing procces is. Ik zie mezelf als een cadeau die ik steeds mag uitpakken. Er zit zoveel meer in dan dat ik al weet. Its about reinventing yourself! Sta niet stil maar blijf jezelf uitdagen met nieuwe dingen en ontdek je zelf! Wij zijn allemaal uniek! Ik wil het in deze blog hebben over de punten die ik al eerder heb aangehaald.

Ik hoop jou hiermee te inspireren om in het nieuwe jaar hiermee aan de slag te gaan. Dat helpt je om jezelf telkens te herontdekken. Awesome!

  1. Wat wil ik?

Ik heb moeite met deze vraag, omdat ik soms echt gewoon niet weet wat ik wil. Of soms wil ik zelfs te veel! Ken je dat? Door hierachter te komen heb ik voor mezelf wat prioriteiten op een rij gezet. Wat vind ik in deze fase van mijn leven belangrijk? (prioriteiten kunnen veranderen) waar hecht ik waarde aan op dit moment? Het eerlijk beantwoorden van deze vragen heeft me een duidelijk beeld gegeven van wat ik in verschillende fases wil.

2. Wat kan ik?

Wat zijn mijn kwaliteiten waar ik van af weet? Wat gaat mij makkelijk af? En waar ligt mijn passie? Ik weet bijvoorbeeld dat ik makkelijk een tekst(blog) op papier zet. Daar ben ik achter gekomen door mijn passie, dat is anderen te inspireren, bemoedigen en motiveren. Doormiddel van mijn blogs kan ik dat doen. Wat ik hiermee wil zeggen is, wanneer je weet waar je passie ligt en ook daadwerkelijk je passie uitwerkt, kom je erachter wat je kwaliteiten zijn. Passie gaat altijd samen met wat jij kan! Je bent ermee geboren.  En natuurlijk zijn er genoeg dingen die je kan aanleren als je interesse ligt in iets waar je onzeker over bent.

3. Waar sta ik?

Sta je aan de zijlijn van je leven en laat je anderen jouw leven leiden, of ben jij aan zet? Ik heb heel lang aan de zijlijn gestaan zonder dat ik dat door had! En geloof me als je daarachter komt ben je niet blij. Maar hey het is nooit te laat om van koers te veranderen. Sta niet aan de zijlijn zodat anderen jouw spel spelen, nee get in the game en wees de aanvoerder van jouw leven 😉 

4. Waar wil ik naar toe? 

Wat zijn de doelen die jij wilt bereiken? Aan het begin van 2018 had ik een aantal doelen voor mezelf opgeschreven. En om eerlijk te zijn heb ik 2 van de 4 doelen bereikt geloof ik lol. Vaak vragen we gewoon teveel van onszelf, waarom? Omdat de maatschappij dat van ons vraagt. Nou ik mag zeggen dat ik trots ben op dat ene doel die ik heb bereikt en mijn andere doelen neem ik mee naar volgend jaar, simpel! Alles op zijn tijd. Maar het is wel belangrijk om een doel voor ogen te hebben, iets waar je naar toe kan werken, it helps you to be effective in life!

 Ik sluit hier mee af : “don’t wait on the new year to bring you something, what are you bringing into  the new year?! “

Je verleden, het heden en je toekomst

 

 

Wees dankbaar voor je verleden 

Ik heb jarenlang op mezelf neergekeken omdat ik o.a. mijn HBO studie niet had afgerond. Ik zag leeftijdsgenoten HBO diploma’s halen en master diploma’s halen, terwijl ik met die gedachte liep: dat had ik kunnen zijn.Mijn denkwijze uitte zich in mijn gedrag en ik ging mij hierdoor timide gedragen. Bijvoorbeeld mengde ik mij niet in bepaalde gesprekken, omdat ik onzeker was om mee te praten over zaken waar ik dacht geen verstand van te hebben. Ik heb mij lang onbekwaam gevoeld om nieuwe uitdagingen aan te gaan, waardoor ik lang in mijn comfortzone heb gezeten. Door mijn burn-out ben ik uit mijn comfortzone gehaald en in het diepe gegooid. Ik begreep niet wat mij overkwam en waarom het mij overkwam. Maar ik heb hierdoor zoveel over mezelf en mijn levensstijl geleerd waardoor ik o.a. nu sterker in mijn schoenen sta en doelgericht mijn leven wilt leiden. Als ik terugkijk naar mijn denkwijze destijds, dan denk ik nu: Girl get yourself together! Ten eerste ben je nooit te oud om te leren. Wat niet is kan nog komen. Ten tweede mijn focus lag te veel op hetgeen ik niet had. Terwijl ik verder alles had wat mijn hartje begeerde. SMH lol ik word nu gewoon boos op mijzelf als ik eraan terugdenk. Maar anywaysss… lees lekker verder, ik draaf door……

Ik ben dankbaar voor mijn verleden. Mijn verleden heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben met negatieve of positieve ervaringen.Gebruik je verleden om vandaag een beter, wijzer en inspirerend mens te zijn. Blijf niet in het negatieve hangen, want dat gaat je niet helpen. Het houdt je alleen maar gevangen en dat is zonde van je tijd! Als je nog duidelijk het effect ervaart van een negatieve ervaring uit het verleden, is het niet makkelijk om dat 1,2,3 los te laten. Maar jij zit aan het stuur van je leven. Jij bepaalt of je gevangen blijft of in vrijheid leeft. Het is een verandering van je denken dat je hiervan gaat bevrijden. Het feit dat je er nog bent en je leven leidt, zegt al dat je sterk genoeg bent om jezelf ook te bevrijden. Je hebt een strategie, een plan en vastberadenheid nodig. Om te ontsnappen uit hetgeen dat je vasthoudt uit je verleden.

Wees dankbaar voor het heden

Misschien heb je jezelf al losgemaakt van de negatieve ervaringen van het verleden. Maar ben je niet tevreden over waar je nu bent. Hey ik geloof dat je precies bent waar je moet zijn. Wat kan je leren uit de fase waar je nu in zit? Misschien bevind je op een plek waar alles koek en ei is. Good for you! Hou dat vast en geniet daarvan.

Maar misschien bevind je je op een plek, waar je het gevoel hebt dat je vastzit en niets vernieuwends, leuks en spannends lijkt te gebeuren. Dat zijn de periodes dat je het leven misschien ‘saai’ vindt. Het is goed om dan te kijken naar hetgeen dat je wel hebt, en niet naar hetgeen dat je niet hebt. Dat helpt mij altijd door zulke fases heen. Wat ik heb, is iets wat iemand anders niet heeft en misschien graag zou willen. In deze fase leer je blij zijn met de kleinste dingen, die je met beide benen op de grond houden. Dankbaarheid is de sleutel om een tevreden leven te leiden.

 Wees dankbaar voor de toekomst

De toekomst kan heel hoopvol lijken, maar ook beangstigend. De toekomst is namelijk onbekend. Ik hoor vaak mensen zeggen: “ik weet niet wat de toekomst mij brengt.” Dat staat dus niet meer in mijn vocabulaire. Ik weet niet hoe mijn toekomst eruitziet, maar ik ben mij ervan bewust dat ik invloed heb op mijn toekomst door de keuzes die ik nu maak. Ik word enthousiast als ik aan mijn toekomst denk, omdat het nog vóór mij ligt en ik daar invloed op heb. Het is uiteindelijk de vraag hoe alles uitpakt. Maar één van mijn favoriete Bijbelteksten zegt : “Want Ik weet wat mijn plannen voor jullie zijn, zegt de Heer. Ik heb mooie plannen voor jullie. Plannen vol vrede, niet vol ellende. Want Ik heb een hoopvolle toekomst voor jullie“( Jeremia  29:11). Het is een belofte van God aan ons allemaal! Als je daarin gelooft, geeft dat je zoveel moed, hoop en vreugde!

Werk aan je toekomst want jij hebt de sleutels in handen om het beste van je leven te maken!

 

 

 

 

Jouw volgende halte

 

 

Tijdens onze levensreis hebben we te maken met verschillende situaties waar wij ons in bevinden. Situaties waarvan we hadden gehoopt niet in terecht te komen. Met de gedachte “als ik dit eerder had geweten dan”… maar helaas hebben wij daar geen invloed op. Some things just happen. De vraag is dan hoe wij erop reageren en anticiperen. Dit heb ik moeten leren en ik leer nog steeds. Voorheen kon ik zo gefrustreerd raken, als iets niet ging zoals ik dat had gewild. Pfff ik kon daar echt in blijven hangen. Ik ben best wel een control freak, dus dan weet je al dat ik in paniek kan raken als ik geen controle heb over een situatie. Ik ben van mezelf wel rustig, maar niet kalm lol. Mijn partner daarentegen is kalm… ik kon me daaraan irriteren als ik mijn paniek moment had! Op zo een moment is het lekker als je samen met iemand kan klagen hahhaha. Ik dank God voor me man, door zijn kalmte leer ik bepaalde situaties te accepteren zoals ze zijn. Met de wetenschap dat ik niet alles onder controle kan hebben. Het lijkt logisch, maar als je iemand bent die vaak iets voor elkaar krijgt en alles regelt, is dat niet zo. Als er dan situaties zijn waar je geen invloed op hebt, kan het best frustrerend zijn.

Dus wat doe je als jij je bevindt in een situatie waar je niet had gehoopt in te zitten… you make the best out of it! Roeien met de riemen die je hebt en zorg dat je doorgaat totdat je erdoorheen bent. Ik weet niet waar jij doorheen gaat en in wat voor situatie jij je bevindt, maar ik wil je bemoedigen om het te bekijken vanuit een andere invalshoek. Uit elke situatie kunnen we wat leren. Daarnaast gebeuren dingen niet zomaar. Eigenlijk zouden we dankbaar moeten zijn voor moeilijke situaties, waarom?! Omdat het een gelegenheid biedt voor groei en verandering. Het maakt je een sterker en een wijzer persoon. Je zult vast denken: Easier said then done.

Maar uit ervaring weet ik dat er licht is aan het eind van de tunnel! Als wij in de trein zitten en door een tunnel rijden trekken we niet aan de noodknop omdat het opeens donker wordt. Wij blijven zitten totdat we uit de tunnel komen en de volgende halte bereiken. Such is life! Het is een reis die we maken met verschillende haltes. De weg naar bepaalde haltes zullen lang duren en niet makkelijk zijn, maar wel haalbaar als we niet opgeven. Misschien wacht je al heel lang op de promotie halte, de nieuwe baan halte, de juist partner halte, de nieuwe woning halte, noem maar op…. Zolang je in de trein blijft zitten en hoop hebt zul je op het juiste tijdstip bij jouw halte aankomen!!

Wat doe je voor jezelf?!

 

Als kind ben je altijd met jezelf bezig, ikke ikke en de rest mag… maak de zin maar af…

Ik ga er vanuit dat wij allemaal zijn geleerd om niet alleen aan onszelf te denken, maar ook aan de ander. En dat is ook hoe het hoort, begrijp me niet verkeerd! Maar alles met TE ervoor is niet goed. Het is goed om aan anderen te denken en vooral om rekening te houden met anderen om ons heen. Maar het moet niet ten koste gaan van onszelf. “ for what shall it profit a man, if he shall gain the whole world, and lose his own soul?” Mark 8:36.

Ik heb jaren in dienst gestaan van anderen, voor familie, de kerk, vrienden en mijn gezin. Ik weet dat ik zo in elkaar zit, dit is wie ik ben. Het voelt goed om anderen te helpen ect… máár als je jezelf verliest en niet meer weet wie jij bent, is het fout. Het is belangrijk dat wij naast het goed doen voor anderen, ook iets doen voor onszelf.

Naar aanleiding van een dvd die ik een tijdje geleden bekeek van mijn trouwdag, werd ik geïnspireerd om deze blog te schrijven. Er werd wat verteld over mij en mijn man. Wat mij opviel is dat de trouwambtenaar zei “Edith gaf aan dat ze geen hobby’s heeft, omdat ze het te druk heeft met haar werk ect..“  Toen ik dat hoorde dacht ik: wat!? Hoe kan dat nou, een jonge meid van 24 jaar die geen hobby heeft? Zucht…. Niet te geloven…Het lijkt zo vanzelfsprekend om een hobby te hebben. Vaak wordt er bij sollicitaties ook gevraagd wat  je hobby’s zijn, wat doe je graag? Waarom wordt dat gevraagd denk je? Het geeft ze een beeld van wat voor persoon je bent in je vrijetijd en toont wat je interesses zijn.

In mijn jongere jaren deed ik aan atletiek, ik was daar erg goed in. Ik kon daar mijn energie in kwijt, ik had daardoor naast mijn klasgenoten ook andere sociale contacten. Ik vond het leuk, dat was mijn hobby! Op een gegeven moment werd ik tiener en lui!… Ik ging veel schrijven en daarnaast heb ik eigenlijk geen hobby gehad. Ik kan me herinneren dat ik andere buitenschoolse activiteiten heb uitgeprobeerd maar ik ben er niet mee doorgegaan.

Nu ik ouder en wijzer geworden ben, besef ik me dat het belangrijk is om een hobby te hebben. Ik heb voor de lol hobby even gegoogeld en dit kwam eruit: “ onder een hobby wordt in het algemeen een ontspannende activiteit verstaan die men in zijn vrije tijd uitoefent en die men graag doet. Hobby’s worden uitgeoefend uit interesses en voor het plezier, niet als betaald werk.

Dus ik ben gaan nadenken, ik ben een echtgenote, een moeder, een werknemer, maar wanneer ben ik Edith? Natuurlijk haal ik ook voldoening uit alles wat ik ben voor een ander. Maar hoe fijn en heerlijk is het als ik ook in mezelf kan investeren? Uiteindelijk heeft mijn omgeving er ook wat aan. Nu heb ik dus als hobby bloggen 😊 en ik haal daar zoveel energie uit. Waarom? Omdat ik doe wat ik leuk vind en wat bij me past. Ik heb ook andere interesses zoals het lezen van een boek die mij verrijkt als persoon. Verder ontspan en word ik blij van een goede serie, is dat dan ook een hobby?? Haha jawel he als ik de omschrijving goed begrijp. Dus met hobby’s kan je alle kanten op! Als je maar iets doet waarbij je even ontspant en loskomt van je dagelijkse routine. Ik heb iemand wel eens horen zeggen “ik heb een uit de hand gelopen hobby.” Daarmee wilde die persoon zeggen dat zijn werk zijn hobby is geworden, omdat hij eraan is gaan verdienen. Hoe tof is dat wanneer werk niet meer voelt als werk, omdat je doet wat je passie is. Ik haal dit aan, omdat wij vaak onderschatten hoe belangrijk het is om een hobby te hebben. Het maakt je simpelweg een gelukkiger mens!

Heb je een hobby? Zo ja? Laat een comment achter, wie weet raakt iemand geïnspireerd om dat op te pakken. Als je geen hobby hebt is het misschien goed om daar vandaag over na te denken!

Het leven is kort, haal alles uit jezelf en uit het leven!

 

 

 

 

Imperfectly Perfect

Het heeft voor mij lang geduurd voordat ik mezelf heb kunnen accepteren. Wat dacht je van 30 jaar lang hahaha ik ben nu 31. Ok nu even serieus… ik lach erom maar het is echt waar, 30 jaar lang heb ik bewust maar ook onbewust op mezelf neer gekeken op verschillende vlakken. Dat is één van de redenen dat ik heel erg perfectionistisch ben ingesteld. Het is niet slecht om een perfectionist te zijn, maar een valkuil daarvan is het krijgen van een burn-out! Op de basisschool had ik moeite met rekenvaardigheid en ik werd daar erg op afgerekend door de leraren. Ik kreeg het gevoel dat ik dom was, omdat rekenen niet mijn sterkste kant was. Het gevolg was dat ik op een gegeven moment geen moeite meer deed om het te begrijpen. Verder was ik de enige donkergekleurde kind van de klas. Er waren wat allochtone kinderen en wat licht getinte kinderen, maar ik was de donkerste. Daar werd ik ook wel eens mee geplaagd. Ik zeg niet gepest omdat het gelukkig niet zover ging dat ik ongelukkig was op school. Het ging meer om bepaalde opmerkingen dat mij erg raakte als kind. Hierdoor had ik al twee complexen die ik meedroeg. Ik sprak er niet over en i was just living my life. Als kind heb je het ook niet echt door wat voor effect het op je heeft, daar kom je later pas achter…

In mijn tienerjaren droeg ik die complexen met me mee, waardoor ik me altijd op de achtergrond begaf. Ik was lang en dun en in mijn omgeving werd daar ook wel wat van gezegd. Opmerkingen zoals “eet je wel? Je moet meer eten hoor” Bam! 3e complex erbij. In mijn tienerjaren heb ik wel geleerd om mezelf te accepteren, om van mezelf te houden en dat God van me houdt zoals ik ben.

Er zijn zeker periodes geweest dat ik ook wel zelfverzekerd was. Maar ik had niet het idee dat ik met die wetenschap anders naar mezelf ging kijken. In mijn doen en laten bemerkte ik dat ik niet over mijn complexen heen was. Ik kon mezelf erg verwijten als ik faalde op school met bepaalde vakken, of als ik niet voldeed aan de verwachtingen van een ander. Je zou denken dat je minderwaardigheidscomplex weg zou gaan als je getrouwd zou zijn. Maar nee, ik had die bagage niet achtergelaten. Ik ben gezegend met een man die mij bemoedigd en accepteert hoe ik ben. En die mij totaal niet het gevoel geeft dat ik anders moet zijn. Maar ik kon nog steeds niet inzien hoe waardevol en perfect ik ben als mens. Op een gegeven moment moet je voor jezelf de keuze maken om anders te willen denken, gedragen en leven. Die keuze heb ik gemaakt op mijn 31ste verjaardag. Ik weiger nu om mezelf te vergelijken met een ander en ik weiger om op mezelf neer te kijken. Ik weiger het om te kijken naar wat ik niet kan. God heeft mij perfect gemaakt als mens. Maar ik ben onvolmaakt als persoon, omdat ik elke dag leer een beter persoon te zijn dan gister. Door de relatie die ik heb met God word ik alleen maar beter, verkrijg ik steeds meer wijsheid en ervaar ik vrede en liefde in mijn leven. Ik focus me op waar ik goed in ben en zorg dat ik daarin groei en voldoening uit haal.

Waar ik minder goed in ben zie ik niet meer als zwakte, maar als een uitdaging om aan te werken. Dat zal mij natuurlijk wel meer moeite kosten dan iets wat ik van nature kan. Focus op wat je kan en je zal jezelf meer omarmen en accepteren. Er is niemand op aarde die alles kan! De mensen waarvan wij denken dat ze alles kunnen, zijn de mensen die focussen op wat ze kunnen en dat wordt uitgelicht. Maar geloof me, iedereen heeft iets wat zij of hij niet goed kan. Wandel je levenspad met je hoofd omhoog en laat niemand je neerhalen. Laat je tekortkomingen je niet weerhouden om je dromen na te jagen.

YOU ARE ENOUGH.

Herstellen van een burn-out

Allereerst moest ik accepteren dat ik een burn-out had. Dit heeft weken geduurd. Ik kwam in een negatieve spiraal terecht en maakte mezelf gek met gedachten als “: wat ben ik een zwakkeling,” “hoezo raak ik in een burn-out, “ “ik ben zwak.” Ik kon geen balans vinden in het hebben van een gezin, sociaal leven en mijn baan. Van buiten af leken andere vrouwen die balans wel te kunnen vinden. Ik vroeg me af wie ik was en ik begon op mezelf neer te kijken. Daarnaast schaamde ik me ontzettend tegenover mijn partner omdat ik me niet goed genoeg voelde. De symptomen werden alleen maar erger en er kwamen zelfs meer symptomen bij! Ik heb me afgemeld van mijn werk en ik bleef thuis om het allemaal te verwerken en vooral te herstellen! Het herstelproces kan verdeeld worden in drie fases:

1 Acceptatie;

2 Werken aan het herstel;

3 Gedragsverandering.

Acceptatie

Als ik wilde herstellen van mijn burn-out moest ik eerst accepteren dat het nou eenmaal zo was. Ik denk dat ik dit de lastigste fase vond. Ik snapte niet wat het was om een burn-out te hebben. Ik ging langs de huisarts omdat ik niet wist wat ik met al die symptomen aan moest. Omdat ik erg last had van extreme vermoeidheid, werd mij geadviseerd om een bloedtest af te nemen. Uit de test bleek dat ik een tekort had aan vitamine D. Vooral als je donkergetint bent is het belangrijk dat je extra vitamine D slikt! We are not build for the cold! Maar goed, daar kon ik wat mee, maar ik had niet het idee dat het hielp. Ik was nog steeds ontzettend moe. Ik ging verder zelf op onderzoek uit en gelukkig kon ik veel vinden op het internet. Voordat ik kon accepteren dat ik een burn-out had, moest ik eerst erachter komen wat een burn-out inhoud. De huisarts had mij er wel wat over verteld, maar dat was voor mij niet voldoende. So google was my best friend! … Daarnaast heb ik een boek besteld via bol.com. Op Bol.com worden er verschillende boeken over burn-out aangeboden.

Naarmate ik er meer over te weten kwam, werd het makkelijker voor mij om het te accepteren. Ik kwam erachter dat ik sowieso niet de enige was die het meemaakt. Ik ontdekte ook dat als je in een burn- out terecht komt je niet gefaald hebt, maar dat je op een harde manier moet leren om goed voor jezelf te zorgen! De gedachte van zwakte werd bij mij weggenomen, toen ik besefte dat je juist sterk bent als je zoiets overkomt. WAAROM? Omdat ik een hele lange tijd grenzen heb overschreden zonder dat ik het door had. Het neemt een sterk persoon om een lange tijd meerdere ballen hoog te houden. En ook ik kan zoals ieder mens een keer opraken! Ik moest accepteren dat ik ook een stapje terug mag doen en niet altijd op volle gas mijn leven leidt.

Ik las ergens de volgende illustratie van het omschrijven van een burn-out : Je kunt het vergelijken met een auto of een mobiele telefoon. Een auto zonder werkende motor kan niet functioneren, ook een telefoon die niet opgeladen is kan niet functioneren. Als ik nu even de telefoon als voorbeeld neem; wij maken zoveel gebruik van onze telefoon dat we elke dag onze telefoon wel moeten opladen. Voordat je batterij leeg is, krijg je een melding hoeveel procent er nog over is. Ons lichaam geeft ook aan wanneer het tijd is om op te laden! Als wij onze telefoon niet op tijd opladen valt het uit. Nu gaat onze ’menselijke’ batterij veel langer mee dan een telefoon, maar mensen die in een burn-out terecht komen negeren de signalen totdat ze uitvallen en niks meer kunnen doen. Net zoals een mobile telefoon duurt het een enige tijd voordat het opgeladen is. De één laadt sneller op dan de ander, maar het neemt tijd. Als je in een burn -out terecht komt neemt het tijd voordat je opgeladen bent! En dat moest ik ook accepteren.

Werken aan het herstel

Na mijn acceptatie fase, moest ik starten met het werken aan mijn herstel. Het is trouwens niet zo dat ik na de eerste fase geen moeizame momenten had met accepteren. Soms had ik wel dagen dat ik er erg veel moeite mee had. De eerste grote stap die ik had gezet om te werken aan mijn herstel, was een intakegesprek bij een psycholoog. Een goede vriendin adviseerde mij om die stap te zetten. Dit was voor mij erg moeilijk. Vanuit mijn achtergrond is het heel ongewoon om in therapie te gaan. Na een goed gesprek met mijn lieftallige man heb ik toch die stap gezet. Ik had niets te verliezen! Na het eerste gesprek was ik erg moe, omdat je zoveel moet praten! Maar ik was erg opgelucht en verlicht in mijn hoofd. Dus heb ik besloten om het volledige traject in te gaan. Ik moet zeggen dat dit de beste keuze is die ik heb gemaakt in deze fase van mijn leven. Mijn sessies bij de psycholoog heeft mij meer inzicht gegeven in wie ik ben als persoon. Het gaf mij inzicht in de oorzaak van mijn gedrag. Het heeft mij geleerd om anders te denken en positief egoïstisch te zijn. Verder heb ik me vaak teruggetrokken van mijn dagelijkse verplichtingen. Daarmee wil ik zeggen alleen ergens een koffietje drinken, schrijven, een wandeling maken, alleen winkelen, vooral veel alleen zijn. Ik moest weer in contact komen met mezelf. Ik heb een persoonlijke relatie met God en Hij is degene die mij door deze hele periode heeft gedragen. Ik heb veel uitgehuild naar Hem en gevraagd om Zijn kracht en hulp. Dat heb ik absoluut ook zo ervaren. Mijn partner heeft een grote rol gespeeld in mijn herstelfase. Wij hebben veel goede gesprekken gehad. Hij heeft veel huishoudelijke taken op zich genomen, zodat ik kon rusten. Hij was ook vaker weg met de kinderen zodat ik aan mijn rust toekwam. Ik heb in deze fase vooral geleerd om hulp te vragen. Dat is iets wat ik niet snel deed, omdat ik altijd alles zelf wilde doen. Ik heb mijn moeder vaker gevraagd om op de kids te passen, omdat ik dat gewoon niet aankon. Ik was te moe, te duizelig en te misselijk. Ik kon wel janken als ik weer mijn moeder moest opbellen om de kids te halen. Ik baalde dat ik niet fit genoeg was om de ‘leuke moeder’ te zijn. Ik had geen keus, want ik moest werken aan mijn herstel. De herstel fase is de langste fase, maar de meest leerzame fase! In deze fase heb ik mijzelf weer gevonden.

Gedragsverandering

Deze fase is een doorgaand proces… Ik heb mijn levensstijl veranderd, maar ik blijf leren! Het gaat met vallen en opstaan! Wat ik nu merk, is dat ik de signalen van mijn lichaam duidelijk herken. Als ik weer tegen mijn grens aanzit, krijg ik een signaal. Dat kan één van de symptomen zijn die ik in mijn eerste blog heb benoemd. Als ik bijvoorbeeld merk dat ik uit het niets hartkloppingen krijg, moet ik even nagaan waardoor het komt en even gas terugnemen. Dit is te vergelijken met een auto. Een auto moet getankt worden, apk gekeurd worden en onderhouden worden. Wij moeten ook zo nu en dan bijtanken en onszelf af en toe keuren (daarmee bedoel ik stil staan en evalueren of je nog steeds op de goede weg bent). Vervolgens moeten we daar waar nodig is herstellen. Wij moeten onszelf onderhouden door een gezonde levensstijl aan te houden, onszelf uiterlijk goed te verzorgen en rust te hebben in ons hoofd.

Als je niet verandert in je gedrag zal je als resultaat ook geen verandering zien in je leven. Wees lief voor jezelf!!

 

 

 

Ik een burn-out???

 

Ik heb vaker gehoord dat mensen overspannen raakte of nog erger in een burn-out terecht kwamen. Ik vond dat raar, hoe kan dat nou? Hoe kan je niet ‘ziek’ zijn maar toch maanden afwezig zijn op het werk. Ik snapte het niet en eigenlijk vond ik het aanstellerij! Hoe gek is het dat wij mensen al snel een oordeel hebben. Vaak weten we niet waar mensen doorheen gaan, of verdiepen we ons niet in een ander. Ik ben geboren met een grote mate verantwoordelijkheidsgevoel. Ik wil de ander niet pijn doen. Ik zorg graag voor de ander, al gaat het soms ten koste van mezelf. Wat ik doe wil ik perfect doen! Ik heb moeite met ‘nee’ zeggen en neem veel hooi op mijn vork, zonder dat ik het door heb. Mensen zoals ik hebben een grotere kans om in een burn-out te komen dan mensen die weten hun grenzen aan te geven. Deze mensen zeggen vaak makkelijker ‘nee’ en hebben er geen erg in als iemand even niet blij met ze is LOL. Op zich kan iedereen in een burn-out terecht komen omdat er verschillende oorzaken zijn van een burn-out. Ik zal hieronder er een aantal opsommen:

 

  •  Chronisch slecht slapen
  •  Continue jezelf wegcijferen en niet denken aan je eigen behoeftes
  •  Het niet goed verwerken van een traumatische ervaring
  •  Geen grenzen kunnen aangeven
  •  Werken zonder pauzes (vakanties)
  •  Geen balans hebben tussen werk gezinsleven en op sociale vlak.

 

In mijn geval ben ik in een burn-out terecht gekomen, omdat ik mijn balans jaren niet kon vinden. Het hebben van een gezin, een veeleisende baan, en het hebben van een sociaal leven was uit balans. In de tijd waar wij nu in leven willen wij alles hebben! Een perfect gezin, perfecte huwelijk, perfect sociaal leven, en een perfecte baan.

De maatschappij vraagt al deze dingen van ons en dat geeft druk. Hoe lastig is het om je daar niets van aan te trekken en je eigen pad te volgen? Het is ook niet gek dat er wordt gezegd dat een burn-out een millennial ziekte is. Ik ben op een jonge leeftijd getrouwd dus ik had al snel een verantwoordelijkheid tegenover mijn man als zijn partner. Ik wou de ‘perfect wife’ zijn en als ik faalde in mijn ogen zat ik daar echt mee. Als hij bijvoorbeeld iets niet lekker vond wat ik had gekookt, kon ik daar zo mee zitten (smh). Na een jaar getrouwd te zijn wilde ik moeder worden en Godzijdank raakte ik snel zwanger. Toen mijn dochter er eenmaal was ging ik door een rollercoaster. Zij was een baby die gewoon niet wou slapen zucht! Wij hadden zeker de eerste 2,5 jaar alleen maar gebroken nachten en we weten allemaal hoe slecht het is als je chronisch slaap te kort hebt. Ik ben een persoon die echt minimaal 7 uur slaap nodig heeft. Het is in het eerste jaar na de geboorte van een kind vrij normaal dat je slecht slaapt, maar in ons geval was het 2,5 jaar. Desondanks hadden wij het verlangen voor een 2e kind, vooral ik! Mijn man vond dat wij wel nog een jaartje konden wachten, wat logisch was in ons geval. Maar ik had kriebelssss. Naast het hebben van chronisch slaap te kort ben je gewoon harstikke blij met je kind en zou ik het voor niets willen inruilen. Ik wilde ook niet teveel leeftijd verschil tussen de eerste en tweede. Na de geboorte van ons tweede kind ging de rollercoaster door, het werk ging door, marriage life ging door, mezelf inzetten voor anderen om me heen ging door, maar Edith ging niet door. Ik stond stil zonder dat ik het door had. Op een gegeven moment gaf mijn lichaam herhaaldelijk signalen, waardoor ik vragen ging stellen. Ik zal hieronder mijn signalen opsommen;

  •  Hartkloppingen
  •  Prikkelbaar
  •  Lusteloosheid
  •  Stijve nek
  •  Piekeren
  •  Vergeetachtigheid
  •  Chronisch moe
  •  Hoofdpijnen
  •  Moeilijk in slaap komen.

Dit waren de signalen die mijn lichaam aangaf voordat ik erachter kwam dat ik aan het opbranden was. En nog steeds ging ik door! Tot ik me op een dag op het werk zo slecht voelde en bijna flauwviel. Ik werd naar de eerste hulp gebracht en de dokter stelde me een aantal vragen en concludeerde dat ik opgebrand was. Ik dacht bij mezelf IK EEN BURN OUT???

In mijn volgende blog zal ik je meer vertellen over de stappen die ik na dit moment had ondernomen.

 

RSS
Follow by Email
Facebook
Google+
http://www.edith-moen.com/blogs">
Instagram