Herstellen van een burn-out

Allereerst moest ik accepteren dat ik een burn-out had. Dit heeft weken geduurd. Ik kwam in een negatieve spiraal terecht en maakte mezelf gek met gedachten als “: wat ben ik een zwakkeling,” “hoezo raak ik in een burn-out, “ “ik ben zwak.” Ik kon geen balans vinden in het hebben van een gezin, sociaal leven en mijn baan. Van buiten af leken andere vrouwen die balans wel te kunnen vinden. Ik vroeg me af wie ik was en ik begon op mezelf neer te kijken. Daarnaast schaamde ik me ontzettend tegenover mijn partner omdat ik me niet goed genoeg voelde. De symptomen werden alleen maar erger en er kwamen zelfs meer symptomen bij! Ik heb me afgemeld van mijn werk en ik bleef thuis om het allemaal te verwerken en vooral te herstellen! Het herstelproces kan verdeeld worden in drie fases:

1 Acceptatie;

2 Werken aan het herstel;

3 Gedragsverandering.

Acceptatie

Als ik wilde herstellen van mijn burn-out moest ik eerst accepteren dat het nou eenmaal zo was. Ik denk dat ik dit de lastigste fase vond. Ik snapte niet wat het was om een burn-out te hebben. Ik ging langs de huisarts omdat ik niet wist wat ik met al die symptomen aan moest. Omdat ik erg last had van extreme vermoeidheid, werd mij geadviseerd om een bloedtest af te nemen. Uit de test bleek dat ik een tekort had aan vitamine D. Vooral als je donkergetint bent is het belangrijk dat je extra vitamine D slikt! We are not build for the cold! Maar goed, daar kon ik wat mee, maar ik had niet het idee dat het hielp. Ik was nog steeds ontzettend moe. Ik ging verder zelf op onderzoek uit en gelukkig kon ik veel vinden op het internet. Voordat ik kon accepteren dat ik een burn-out had, moest ik eerst erachter komen wat een burn-out inhoud. De huisarts had mij er wel wat over verteld, maar dat was voor mij niet voldoende. So google was my best friend! … Daarnaast heb ik een boek besteld via bol.com. Op Bol.com worden er verschillende boeken over burn-out aangeboden.

Naarmate ik er meer over te weten kwam, werd het makkelijker voor mij om het te accepteren. Ik kwam erachter dat ik sowieso niet de enige was die het meemaakt. Ik ontdekte ook dat als je in een burn- out terecht komt je niet gefaald hebt, maar dat je op een harde manier moet leren om goed voor jezelf te zorgen! De gedachte van zwakte werd bij mij weggenomen, toen ik besefte dat je juist sterk bent als je zoiets overkomt. WAAROM? Omdat ik een hele lange tijd grenzen heb overschreden zonder dat ik het door had. Het neemt een sterk persoon om een lange tijd meerdere ballen hoog te houden. En ook ik kan zoals ieder mens een keer opraken! Ik moest accepteren dat ik ook een stapje terug mag doen en niet altijd op volle gas mijn leven leidt.

Ik las ergens de volgende illustratie van het omschrijven van een burn-out : Je kunt het vergelijken met een auto of een mobiele telefoon. Een auto zonder werkende motor kan niet functioneren, ook een telefoon die niet opgeladen is kan niet functioneren. Als ik nu even de telefoon als voorbeeld neem; wij maken zoveel gebruik van onze telefoon dat we elke dag onze telefoon wel moeten opladen. Voordat je batterij leeg is, krijg je een melding hoeveel procent er nog over is. Ons lichaam geeft ook aan wanneer het tijd is om op te laden! Als wij onze telefoon niet op tijd opladen valt het uit. Nu gaat onze ’menselijke’ batterij veel langer mee dan een telefoon, maar mensen die in een burn-out terecht komen negeren de signalen totdat ze uitvallen en niks meer kunnen doen. Net zoals een mobile telefoon duurt het een enige tijd voordat het opgeladen is. De één laadt sneller op dan de ander, maar het neemt tijd. Als je in een burn -out terecht komt neemt het tijd voordat je opgeladen bent! En dat moest ik ook accepteren.

Werken aan het herstel

Na mijn acceptatie fase, moest ik starten met het werken aan mijn herstel. Het is trouwens niet zo dat ik na de eerste fase geen moeizame momenten had met accepteren. Soms had ik wel dagen dat ik er erg veel moeite mee had. De eerste grote stap die ik had gezet om te werken aan mijn herstel, was een intakegesprek bij een psycholoog. Een goede vriendin adviseerde mij om die stap te zetten. Dit was voor mij erg moeilijk. Vanuit mijn achtergrond is het heel ongewoon om in therapie te gaan. Na een goed gesprek met mijn lieftallige man heb ik toch die stap gezet. Ik had niets te verliezen! Na het eerste gesprek was ik erg moe, omdat je zoveel moet praten! Maar ik was erg opgelucht en verlicht in mijn hoofd. Dus heb ik besloten om het volledige traject in te gaan. Ik moet zeggen dat dit de beste keuze is die ik heb gemaakt in deze fase van mijn leven. Mijn sessies bij de psycholoog heeft mij meer inzicht gegeven in wie ik ben als persoon. Het gaf mij inzicht in de oorzaak van mijn gedrag. Het heeft mij geleerd om anders te denken en positief egoïstisch te zijn. Verder heb ik me vaak teruggetrokken van mijn dagelijkse verplichtingen. Daarmee wil ik zeggen alleen ergens een koffietje drinken, schrijven, een wandeling maken, alleen winkelen, vooral veel alleen zijn. Ik moest weer in contact komen met mezelf. Ik heb een persoonlijke relatie met God en Hij is degene die mij door deze hele periode heeft gedragen. Ik heb veel uitgehuild naar Hem en gevraagd om Zijn kracht en hulp. Dat heb ik absoluut ook zo ervaren. Mijn partner heeft een grote rol gespeeld in mijn herstelfase. Wij hebben veel goede gesprekken gehad. Hij heeft veel huishoudelijke taken op zich genomen, zodat ik kon rusten. Hij was ook vaker weg met de kinderen zodat ik aan mijn rust toekwam. Ik heb in deze fase vooral geleerd om hulp te vragen. Dat is iets wat ik niet snel deed, omdat ik altijd alles zelf wilde doen. Ik heb mijn moeder vaker gevraagd om op de kids te passen, omdat ik dat gewoon niet aankon. Ik was te moe, te duizelig en te misselijk. Ik kon wel janken als ik weer mijn moeder moest opbellen om de kids te halen. Ik baalde dat ik niet fit genoeg was om de ‘leuke moeder’ te zijn. Ik had geen keus, want ik moest werken aan mijn herstel. De herstel fase is de langste fase, maar de meest leerzame fase! In deze fase heb ik mijzelf weer gevonden.

Gedragsverandering

Deze fase is een doorgaand proces… Ik heb mijn levensstijl veranderd, maar ik blijf leren! Het gaat met vallen en opstaan! Wat ik nu merk, is dat ik de signalen van mijn lichaam duidelijk herken. Als ik weer tegen mijn grens aanzit, krijg ik een signaal. Dat kan één van de symptomen zijn die ik in mijn eerste blog heb benoemd. Als ik bijvoorbeeld merk dat ik uit het niets hartkloppingen krijg, moet ik even nagaan waardoor het komt en even gas terugnemen. Dit is te vergelijken met een auto. Een auto moet getankt worden, apk gekeurd worden en onderhouden worden. Wij moeten ook zo nu en dan bijtanken en onszelf af en toe keuren (daarmee bedoel ik stil staan en evalueren of je nog steeds op de goede weg bent). Vervolgens moeten we daar waar nodig is herstellen. Wij moeten onszelf onderhouden door een gezonde levensstijl aan te houden, onszelf uiterlijk goed te verzorgen en rust te hebben in ons hoofd.

Als je niet verandert in je gedrag zal je als resultaat ook geen verandering zien in je leven. Wees lief voor jezelf!!

 

 

 

Delen

6 thoughts on “Herstellen van een burn-out

  1. Thanks voor je openhartigheid. Nooit geweten dat je hier doorheen moest. Ik ben dan ook super trots op je dat je er een positieve draai aan hebt gegeven.
    Heel inspirerend en veel stof om over na te denken!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *